Recenzje

Ciemno, prawie noc — od nagrody Nike do ekranu

Powieść Joanny Bator zdobyła prestiżową nagrodę w 2013 roku. Cztery lata później powstała adaptacja filmowa z Magdaleną Cielecką w roli głównej.

27.08.2026 — Małgorzata Dębska
A captivating monochrome portrait of an elegant woman in a vintage noir setting.
Fot. cottonbro studio / Pexels · Pexels License

Powieść Joanny Bator „Ciemno, prawie noc” to przykład literackiej opowieści, która znalazła swoje miejsce zarówno na półkach czytelników, jak i na ekranach kin. Historia reporterki Alicji Tabor, która powraca do rodzinnego Wałbrzycha, aby zbadać tajemnicę porywanych dzieci, stała się podstawą dla filmowego thrillera psychologicznego.

Droga od książki do kinowego ekranu

Powieść ukazała się w roku 2012 i szybko zwróciła na siebie uwagę krytyków. Rok później, w 2013 roku, otrzymała Nagrodę Literacką Nike — jedno z najważniejszych wyróżnień dla polskiej literatury współczesnej. Uznanie to potwierdziło, że Bator stworzyła dzieło godne uwagi nie tylko czytelników, ale i branżowych ekspertów.

Potencjał narracyjny powieści nie umknął twórcom filmowym. W 2019 roku powstała adaptacja kinowa, którą wyreżyserował Borys Lankosz. Reżyser zdecydował się na odważną interpretację tekstu literackiego, wprowadzając do produkcji elementy grozy i psychologicznego napięcia, które stanowią rdzeń oryginalnej opowieści.

Obsada i realizacja filmowa

Rolę główną — reporterki Alicji Tabor — powierzono Magdalenie Cieleckiej, aktorce o bogatym doświadczeniu w rolach wymagających intensywnej gry emocjonalnej. Wokół niej zgromadzono grono zdolnych aktorów: Marcina Dorocińskiego, Agatę Buzek, Aleksandrę Konieczną, Dawida Ogrodnika oraz Jerzego Trelę.

Produkcja wykorzystała autentyczne polskie lokalizacje, aby wzmocnić atmosferę opowieści. Zdjęcia realizowano w Bożkowie (gdzie znajduje się pałac, który stał się jedną z kluczowych scenografii), Świebodzicach, samym Wałbrzychu oraz w zamku Książ. Te miejsca nadały filmowi charakterystyczną, mroczną estetykę, która współgra z psychologicznym napięciem fabuły.

Gatunek i atmosfera

Film łączy elementy kryminału, thrillera psychologicznego, grozy i dramatu. Ta hybrydowość genrowa pozwala na stworzenie wielowarstwowej opowieści, w której śledztwo reporterki przeplata się z osobistymi demonami bohaterów i mroczną historią miejsca akcji.

AspektSzczegół
Tytuł powieściCiemno, prawie noc
AutorJoanna Bator
Rok wydania książki2012
NagrodaNike (2013)
Rok adaptacji filmowej2019
ReżyserBorys Lankosz
Główna rolaMagdalena Cielecka
GatunekKryminał, thriller psychologiczny, groza, dramat
Główne lokalizacjePałac w Bożkowie, Świebodzice, Wałbrzych, zamek Książ

Gdzie obejrzeć film?

Dla widzów zainteresowanych tą produkcją dostępnych jest kilka opcji dostępu. Film można oglądać na platformach streamingowych: CDA Premium, Canal+ oraz SkyShowTime. Ta dostępność na popularnych serwisach VOD oznacza, że zainteresowani widzowie mogą zapoznać się z adaptacją bez konieczności wychodzenia do kina.

Co to oznacza dla polskiego kryminału

Sukces adaptacji „Ciemno, prawie noc” pokazuje, że polskie powieści kryminalne i thrillery psychologiczne znajdują zainteresowanie wśród twórców filmowych i dystrybutorów. Fakt, że produkcja trafiła na popularne platformy streamingowe, świadczy o komercyjnym potencjale tego rodzaju treści. Dla czytelników oznacza to, że warto śledzić, które polskie kryminały otrzymują uznanie literackie — istnieje duża szansa, że wkrótce doczekają się ekranizacji. Jednocześnie film stanowi doskonałą okazję do porównania własnych wrażeń z lektury z wizualną interpretacją reżysera.

Na podstawie: Radio zet Rozrywka. Tekst opracowany redakcyjnie.