„Ślepą, czarną nocą” Piotrowskiego: nowa seria kryminalna z Niną Bacelą

„Ślepą, czarną nocą” to kryminał Przemysława Piotrowskiego otwierający nową serię, w której dziennikarka Nina Bacela prowadzi śledztwa. Książka łączy klasyczną zagadkę zbrodni z wątkiem fantastycznym i to właśnie to połączenie najbardziej dzieli czytelników.

Czym jest nowa seria Piotrowskiego z Niną Bacelą?

Przemysław Piotrowski jest znany przede wszystkim z cyklu o Igorze Brudnym. Nowa seria przenosi jednak uwagę na zupełnie inną bohaterkę. W pierwszym tomie Nina Bacela, dziennikarka, podejmuje prywatne śledztwo w sprawie zaginięcia swojej siostry. Motyw osobistej stawki nadaje fabule pierwszoosobowy niepokój, który jest typowy dla kryminałów z bohaterem-amatorem.

Drugi tom wprowadza nową postać funkcjonariuszki. Do historii dołącza aspirantka Wiktoria Sarnecka, a u jej boku pojawia się Jan Kaszczor, jej partner zawodowy. Zmiana perspektywy śledczej to ważny moment dla serii, bo pokazuje, czy konstrukcja świata udźwignie więcej niż jedną wiodącą bohaterkę.

Jaka zbrodnia stoi w centrum „Ślepą, czarną nocą”?

Punktem wyjścia jest morderstwo mężczyzny zakopanego żywcem w trumnie. Śledczy podejrzewają, że zbrodnia może być powiązana z trzema innymi zaginięciami. Z tej grupy trzy osoby nie żyją, a ostatnia zaginiona może wciąż być przy życiu, co nadaje końcówce wątku wyraźne napięcie.

Sprawca działa w sposób, który wyróżnia tę historię: zabija ofiary, konfrontując je z ich fobiami. Ten schemat tworzy spójną logikę serii przestępstw i jednocześnie nadaje im psychologiczny wymiar, który czytelnicy kryminałów cenią najbardziej.

Najważniejsze dane o książce

Element	Informacja
Autor	Przemysław Piotrowski
Wcześniejszy cykl autora	Igor Brudny
Bohaterka pierwszego tomu	Nina Bacela, dziennikarka
Nowa postać w tomie drugim	Aspirantka Wiktoria Sarnecka
Recenzowana książka	„Ślepą, czarną nocą”
Wydawnictwo	Czarna Owca
Premiera	październik 2026
Główny motyw	Zabójstwo człowieka zakopanego żywcem w trumnie

Co recenzentka chwali, a co krytykuje?

Spider’s Web podaje, że recenzentka docenia opisy oraz klimat powieści. To mocna strona książki, która buduje nastrój mroczny, lepki i niepokojący.

Najwięcej zastrzeżeń dotyczy wątków fantastycznych. Osadzone w słowiańskich wierzeniach motywy, takie jak piętno czy upiorna staruszka z lasu, według recenzentki nie działają tak, jak powinny. Jako przykład udanej fantastyki w polskim kryminale wskazano „Inkuba” Artura Urbanowicza.

Pojawiają się także zarzuty konstrukcyjne. Podejrzani zostają przedstawieni zbyt wprost, przez co brakuje suspensu. Część scen wydaje się nielogiczna, na przykład wizyty Jana Kaszczora w mieszkaniu Sarneckiej. Recenzentka przyznaje, że po lekturze nie odczuwa satysfakcji, mimo to zamierza sięgać po kolejne tomy serii.

Co to oznacza dla Ciebie?

Jeśli dopiero zaczynasz przygodę z tą serią, zacznij od pierwszego tomu. Recenzowany tom nie zawiera wprowadzenia dla osób, które nie znają wcześniejszej części, więc bez niej łatwo pogubić się w relacjach bohaterów i wątkach z przeszłości.

Osoby szukające mocnego, klimatycznego kryminału powinny zwrócić uwagę na opisy, bo to one są najczęściej chwalonym elementem. Czytelnicy, którzy oczekują ostrego suspensu i precyzyjnej logiki śledztwa, powinni przygotować się na to, że książka może im tego nie dać. Przed zakupem warto ocenić, czy fantastyka w tle będzie dla nich atutem, czy przeszkodą.